Raporda, aşırı kullanım, kirlilik ve iklim krizinin etkisiyle nehirler, göller ve yeraltı sularının doğanın kendini yenileyebileceğinden daha hızlı tükendiği vurgulandı.

Rapora göre, bugüne kadar kullanılan “su stresi” ve “su krizi” kavramları mevcut durumu tanımlamakta yetersiz kalıyor. 

Araştırmacılar, küresel ölçekte birçok su sisteminin artık kalıcı biçimde zarar gördüğünü belirterek, yeni durumu “küresel su iflası” olarak nitelendirdi.

Bu sürecin en somut göstergeleri arasında büyük göllerin küçülmesi, bazı büyük nehirlerin yılın belirli dönemlerinde denize ulaşamaması ve son 50 yılda yaklaşık 410 milyon hektar sulak alanın yok olması yer alıyor. 

Ayrıca içme suyu ve tarımda kullanılan başlıca yeraltı su rezervlerinin yaklaşık yüzde 70’inde uzun vadeli düşüş yaşandığı kaydedildi.

Raporda, iklim değişikliğinin su krizini daha da derinleştirdiği, 1970’ten bu yana dünya genelindeki buzulların yüzde 30’undan fazlasının eridiği ve yüz milyonlarca insanın bağımlı olduğu mevsimsel erime sularının azaldığına dikkat çekildi. Bu durumun, özellikle büyük kentlerde “Day Zero” olarak adlandırılan ve muslukların kapatılmasına kadar varan su kesintisi krizlerinin artmasına yol açtığı belirtildi.

Uzmanlar, dünyanın birçok bölgesinde su sistemlerinin “iflas noktasına” geldiğini vurgulayarak, su politikalarında acil ve köklü değişiklikler yapılması çağrısında bulundu. Raporda, mevcut gidişatın durdurulmaması halinde telafisi mümkün olmayan zararların kaçınılmaz olacağı uyarısı yapıldı.