31 yıllık tutsağın kardeşi: Rehinelik sona ermeli!
Tahliyesi üç kez ertelenen 31 yıllık tutsak Ardıl Çeşme'nin kardeşi Asiye Seyhan, "Bu acıyı bize yaşatma hakları yok. Rehinelik sona ermeli" dedi.
Tahliyesi üç kez ertelenen 31 yıllık tutsak Ardıl Çeşme'nin kardeşi Asiye Seyhan, "Bu acıyı bize yaşatma hakları yok. Rehinelik sona ermeli" dedi.
Erzincan Kadın Cezaevi’ndeki 31 yıllık tutsak Ardıl Çeşme, Kasım 1994’te verilen müebbet hapis cezasını bitirmesine rağmen tahliye edilmiyor. Tahliyesi 3. kez 6 ay ertelenen Ardıl Çeşme'nin ablası Asiye Seyhan, "Bu tutsaklık değil tamamen rehin tutma" diyerek tepki gösterdi.
Özgürlük İçin Hukukçular Derneği (ÖHD) verilerine göre cezaevlerinde yaklaşık 4 bin tutsağın tahliyesi erteleniyor. Bunlardan biri de Erzincan Kadın Cezaevi’ndeki 31 yıllık tutsak Ardıl Çeşme. ANF’ye konuşan ablası Asiye Seyhan, Ardıl’ın hiçbir disiplin cezası olmamasına rağmen tahliye edilmeyip sistematik baskılara maruz kaldığını belirtti. Asiye Seyhan, şunları söyledi: “Sürekli aynı gerekçe olan ‘terörle bağlantısı bitmemiş’ şeklinde tahliyesini erteliyorlar. Hiçbir disiplin cezası da yok. Biz her görüşe gittiğimizde gardiyanlarına ona dönük baskısını ve provoke etme çabasını görüyoruz. Bundan dolayı görüşe de gitmemizi çok istemiyor. En son konuştuğumuzda kuruldan bir umudu olmadığını kendisi de söylüyordu. ‘Ancak yasal düzenleme olur o şekilde bırakılırız, yoksa bizi 36 yıl cezaevinde tutmak istiyorlar’ dedi.”
SADECE HUKUKU İŞLETSİNLER
Her şeye rağmen Ardıl’ın moralinin iyi olduğunu belirten Asiye Seyhan, şöyle devam etti: “Kendisi bize moral veriyor. Yaklaşımı da bu temelde; bu rehinelik bir an önce son bulmalı. Zaten Erzincan Cezaevi her anlamda çok zor. Görüşten tutalım konuşmaya kadar baskı çok fazla. Başkasıyla selamlaşmamıza, tutsakların kendi aralarında fotoğraf çekmesine dahi izin vermiyorlar. En ufak bir temasta gardiyanlar ‘temas yok’ denilerek engelliyor. Biz kendi hakkımız olanı istiyoruz. Hukuku işletsinler.”
ANNEM ÖLMEK İÇİN KIZINI BEKLİYOR
86 yaşındaki annesinin 8 yıldır Ardıl’ı göremediğini söyleyen Asiye Seyhan, “Annem geçirdiği felç nedeniyle hiç görüşe gidemedi. Sadece telefonlarla sesini duyuyor. Annem kızını bekliyor, her telefon görüşmesinde ‘Ne zaman geleceksin, gel de artık ben de öleyim, yeter değil mi?’ diyor. Bu acıyı bu ailelere, bu insanlara yaşatmaya kimsenin hakkı yok. Bu hukuksuzluk ve rehinelik sona ermeli. Tamamen keyfi bir tutumla bu süreç yürütülüyor. Biz bunu kabul etmiyoruz. Bizim çocuklarımız şu an içeride tutuklu değil, tamamen rehin tutuluyor. Bu durum özellikle kadın tutsaklar üzerinde yürütülüyor” şeklinde konuştu.