Şirnex’in Qileban (Uludere) ilçesine bağlı Roboskî köyünde, 28 Aralık 2011 tarihinde Türk ordusuna ait savaş uçaklarının bombardımanı sonucu 19’u çocuk 34 sivilin katledilmesinin üzerinden 14 yıl geçti. Dönemin hükümet yetkilileri ve ana akım medya tarafından “bir operasyon kazası” ifadeleriyle geçiştirilmeye çalışılan Roboskî Katliamı’nda, aradan geçen onca yıla rağmen etkili bir soruşturma yürütülmedi, sorumlular yargı önüne çıkarılmadı. Adalet talepleri yanıtsız bırakılan aileler için Roboskî, cezasızlık politikalarının en ağır simgelerinden biri olarak hafızalardaki yerini koruyor.

Mezarları başında yakınlarını anan Roboskîli aileler, ANF’ye konuştu.

ÇOCUKLARIMIZIN HUZURLU UYUMASINI İSTİYORUZ

Medine Ürek: Bizim tek talebimiz adalet. Sadece adaletin yerini bulmasını istiyoruz. 14 yıldır yakınlarımız katledildi ama adalet gelmedi. Yaralarımız hala taze. Biz anneler artık nefes alamıyoruz. Adaletin yerini bulmasını ve çocuklarımızın huzurlu uyumasını istiyoruz. Her yıl şehitlerimizi mezarları başında anıyoruz.

DEVLETİN BİZE YAPTIĞI ZULÜMDÜR

Sefer Encü: Her yıl olduğu gibi katledilen akrabalarımızın mezarlarının başındayız. Katliamın üzerinden 14 yıl geçti ama adalet gelmedi. Devletin yaptığı bu katliamın sorumluları kimse, yargılansın istiyoruz. Bu, devletin bize yaptığı bir zulümdür. Kimseden bir beklentimiz yok, sadece adalet istiyoruz.

ADALET BEKLİYORUZ

Vahide Encü: Kardeşimin mezarında yıllardır adalet bekliyorum. Kardeşimin dört çocuğu vardı, hepsi yetim kaldı. Biz bu devletten hiçbir şey görmedik. Taleplerimizi hiçbir zaman dinlemedi. Katliamın faillerini ortaya çıkarmadılar. Devlet, 14 yıldır adalet talebimize karşılık vermedi. Hiçbir devlet yetkilisi bir gün bile gelip kapımızı çalmadı.

BU TOPRAKLARDA BARIŞ İSTİYORUZ

Taybet Encü: Bizler sadece adalet istiyoruz. Adalet gelene kadar mücadele edeceğiz. Bu katliamın sorumluları yargılanana kadar adalet arayışımız sürecek. Biz bu topraklarda artık barış istiyoruz. Ama bu devlet bizden çocuklarımızı ve 14 yılımızı aldı. Devlet önce bunun hesabını vermeli. Çocuklarımız kendi ekmekleri için katledildi. Biz bu katliamı unutmadık, unutturmayacağız.